မဟာကပိ ဇာတ် (မျောက်မင်း)

မဟာကပိ ဇာတ် (မျောက်မင်း)

ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်က၊ ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ မျောက်အပေါင်းတို့သည် နေထိုင်ကြကုန်၏။ ထိုမျောက်အပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော မျောက်မင်းတစ်ပါး ရှိလေသည်။ ထိုမျောက်မင်းကား အလွန်တန်ခိုးကြီး၏။ မိမိ၏ မျောက်အပေါင်းတို့ကို အလွန် ဂရုစိုက်၏။ မျောက်အပေါင်းတို့သည်လည်း ထိုမျောက်မင်းကို အလွန်ကြည်ညိုကြကုန်၏။

ထိုဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ ဂင်္ဂါမြစ်ကြီး စီးဆင်းလျက် ရှိ၏။ ထိုဂင်္ဂါမြစ်ကြီး၏ အနီး၌ မဟာကပိ မျောက်မင်းနှင့် အပေါင်းအသင်းတို့သည် နေထိုင်ကြကုန်၏။ နေ့စဉ် နေ့တိုင်း မျောက်အပေါင်းတို့သည် ဂင်္ဂါမြစ်အတွင်းမှ ရေကို သောက်သုံးကြကုန်၏။ ထိုအချိန်တွင် ဗာရာဏသီပြည်၌ အုပ်စိုးသော မင်းကြီးသည် ဂင်္ဂါမြစ်အတွင်း၌ ငါးဖမ်းရန် စဉ်းစားလေသည်။

မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အမတ်ကြီးများနှင့် တိုင်ပင်၍ ဂင်္ဂါမြစ်အတွင်း၌ ငါးဖမ်းရန် စီစဉ်လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် မဟာကပိ မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ မျောက်အပေါင်းတို့အား အမိန့်ပေးလေသည်။ “အမောင်တို့၊ မင်းကြီးသည် ငါးဖမ်းရန် လာမည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် မြစ်အနီး၌ မနေထိုင်သင့်။ ငါတို့သည် တောအနက်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်သင့်သည်။”

သို့သော် မျောက်အပေါင်းတို့သည် မျောက်မင်း၏ စကားကို မနာခံကြကုန်။ သူတို့က “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအရပ်၌ နေထိုင်သည်မှာ အလွန်ကြာခဲ့ပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မတွေ့ကြုံခဲ့ရပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအရပ်မှ မပြောင်းရွှေ့လိုပါ။”

မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ အပေါင်းအသင်းတို့၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန် စိတ်မကောင်း ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ထိုသို့ မနာခံသော မျောက်အပေါင်းတို့ကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်ကို မသိပေ။

“အမောင်တို့၊ မင်းကြီး၏ အာဏာသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ ငါတို့သည် မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်နိုင်။ ငါတို့သည် အန္တရာယ်ကို မမြင်သော်လည်း၊ မင်းကြီးသည် အလွန် အင်အားကြီးသည်။ ငါတို့၏ အသက်ကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် ကယ်ဆယ်သင့်သည်။”

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ လူသူများနှင့်အတူ ဂင်္ဂါမြစ်သို့ ရောက်လာလေသည်။ မင်းကြီးသည် ငါးဖမ်းရန် ပြင်ဆင်လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် မဟာကပိ မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ မျောက်အပေါင်းတို့ကို အမိန့်ပေးလေသည်။ “အမောင်တို့၊ ငါတို့သည် မင်းကြီးထံ သွားရောက်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်သင့်သည်။”

ထို့နောက် မဟာကပိ မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ မျောက်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ မင်းကြီးထံ သွားရောက်လေသည်။ မင်းကြီးသည် မျောက်အပေါင်းတို့ကို မြင်သောအခါ အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ် သွားလေသည်။ မင်းကြီးက မျောက်မင်းအား မေးလေသည်။

“အချင်း မျောက်မင်း၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ထံသို့ လာသနည်း။”

မျောက်မင်းက မင်းကြီးအား ပြန်လည် လျှောက်ထားလေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို မနာခံ၍ အပြစ်ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မင်းကြီး၏ ဂရုဏာကို ခံယူ၍ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါရန် တောင်းပန်ပါသည်။”

မင်းကြီးသည် မျောက်မင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန် သနားစိတ် ဝင်စားလေသည်။ သူသည် မျောက်အပေါင်းတို့အား ခွင့်လွှတ်လေသည်။ မင်းကြီးက “အချင်း မျောက်မင်း၊ ငါသည် မင်း၏ အပြုအမူကို ထောက်ထား၍ ခွင့်လွှတ်သည်။ သို့သော် မင်း၏ မျောက်အပေါင်းတို့သည် အလွန် မနာခံကြကုန်၏။”

ထိုအခါ မဟာကပိ မျောက်မင်းက မင်းကြီးအား ပြန်လည် လျှောက်ထားလေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို အမြဲတမ်း လိုက်နာပါမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မင်းကြီး၏ အဆုံးအမကို အမြဲတမ်း နာခံပါမည်။”

မင်းကြီးသည် မျောက်မင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန် ကြည်နူး သွားလေသည်။ သူသည် မျောက်အပေါင်းတို့ကို ဂင်္ဂါမြစ်အတွင်း၌ ငါးဖမ်းရန် အခွင့်မပြု တော့ပေ။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ လူသူများနှင့်အတူ ပြန်လည် ထွက်ခွာ သွားလေသည်။

မဟာကပိ မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ မျောက်အပေါင်းတို့ကို ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အပြုအမူသည် အလွန် ကောင်းမြတ်၏။ သူသည် မိမိ၏ အပေါင်းအသင်းတို့အား အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ခဲ့သည်။